چه زود گم می شوم میان این همه واژه . میان اینهمه غربت

چه زود غرق می شوم میان نگاه غریبه ها

چه زود کر می شوم در پس حرف های ناتمام

چه زود می روم از همه نیامدن ها

چه زود خرد می شوم نرسیده به آخرین ضربه ها

چه زود دیر می شود

چه زود تنها می شوم در میان این همه آشنا

چه زود فراموش می شوم

باور کن هیچ چیز بدتر از فراموش شدن نیست

هیچ چیز حتی پس از مرگ...

/ 5 نظر / 7 بازدید
نسرين

فراموش شدن غم انگیزه اینکه تو عمق ۲۰۰۰۰ متری اقیانوس آرام زندگی (؟؟؟!!! زندگی؟؟!!!) می کنیم رو موافقتم - تعجب می کنم چطور تاحالا نفس کشیدیم و خفه نشدیم؟ شاید هم شدیم و خودمون خبر نداریم! به قول فروغ : زنده های امروزی چیزی جز تفاله یک زنده نیستند

سپيده تنها

ممنون ولی ........... اخه کی میاد حرفای .................... فعلا بای تنها

نغمه

چه زود پير شد دل من در دنيای اين همه غم!

سالومه

و گاهی فراموش کردن از هر چيز بهتر

بلا!

سلام! حکايت جالبي ست: فراموش شدگان هرگز فراموش کنندگان را فراموش نمی کنند. يه چيز ديگه: به نظر من و بهترينم فراموشی بهترين نعمتيه که خدا به ما داده!