گاهی دلم برای خودم تنگ می شود
 

وقتی که غمگینی
وقتی بسیار غمگینی
وقتی که تا سر حد غمت، تنهایی
به مردم پناه ببر!
به پل های عابر
به صف شلوغ تاکسی‌ها
به ازدحام جمعیت مردم در یک پاساژ
به آن کتاب فروشی دنجیِ که
کتاب ها تورا برای خواندنشان انتخاب می‌کنند!
باور نمی‌کنی اما
گم شدن لا به لای انبوه چهره‌های غریبه
شنیدن “روز خوبی داشته باشید“ از فروشنده
گفتگوی کوچکی در صف تاکسی
پرسیدن آدرس، و جواب شنیدن با لبخند
گپ زدنی کوتاه درباره‌ی کتاب
یک لحظه تورا از میان آن همه اندوه و تنهایی
و آن هاله‌ی سیاه دور سرت
چنان دور می‌کند
که انگار
خوشبخت‌ترین موجود ِ دنیایی!!
راه ِ حل ساده‌ای است!
من اسم این راه را
“مردم درمانی” گذاشته‌ام!

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٤ - هیادو