گاهی دلم برای خودم تنگ می شود
 

کارد به استخوان رسیده است

راست می گفت مادر، ایستاده نمیتوان به جایی رسید

                            کارد به استخوان رسیده است

گام بر میدارم به شمال شرق

جای که خورشید نه از آن طلوع کرده و نه به آن غروب

                            کارد به استخوان رسیده است

کهنه زخم ها را شستشو می دهم به نور ماه

                   کارد به استخوان رسیده است

هلهله های نا شناس دردهای ناشناس

مثل این غریبه های ناشناس

  کارد به استخوان رسیده است

کوله بار فلسفه.. پاپوش منطق.. کلاه جسارت

همه برای شب... ورنه روز را چه به سیاست

                   کارد به استخوان رسیده است

.

.

.

                                                  کارد به استخوان رسیده است

 

پی نوشت: بی اشتهایی همیشه از عاشقی نیست گاهی هم از اسهال خونی ست ...

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱۱ آبان ۱۳۸۸ - هیادو